Home » Blogs & boek reviews » Boek reviews » De andere weg aka the road less travelled

De andere weg aka the road less travelled

Gepubliceerd op 27 mei 2022 om 21:13

Weg die anders gaat dan verwacht

Jaren geleden las ik een interview met prinses Diana en daarin werd vermeld dat zij dit boek las. Ik was meteen geïnteresseerd en heb reeds meerdere malen dit boek gelezen. Meneer M. Scott Peck is psychiater van beroep en vertelt over zijn eigen privé leven en over cliënten wiens naam hij uit privacy overwegingen veranderd heeft. Ik kan dit boek iedereen aanraden.

Discipline

Spirituele groei = psychische groei. Het spirituele rijpingsproces is een moeilijke opdracht en duurt een leven lang. Het leven is moeilijk. Wanneer deze waarheid is aanvaard, ongeacht de situatie, dan is het leven niet langer moeilijk voor ons. Zonder discipline bereiken we niks. Alleen door problemen kunnen wij geestelijk groeien. 

 

De neiging om onze problemen en het emotioneel lijden dat zij veroorzaken uit de weg te gaan ligt ten grondslag aan iedere vorm van geestesziekte bij de mens. De meeste mensen zijn niet volledig geestelijk gezond. Lijden is noodzakelijk en heilzaam.

 

Hulpmiddelen die lijden verdraagzaam maken: Uitstellen van genoegens, aanvaarden van verantwoordelijkheid, streven naar waarheid en evenwichtigheid.

Goede eigenschappen die je tijdens jouw jeugd leert en/of krijgt: Uitstellen van genot (genoegens), zelfdiscipline (zorgen voor jezelf), goede voorbeeld geven, jij bent waardevol / oké.

Problemen oplossen kost tijd. Problemen lossen niet op door je kop in het zand te steken. Neem verantwoordelijkheid op voor het probleem (erken het).

 

Neurotisch persoon maakt zichzelf ongelukkig. Vindt dat alles zijn/haar schuld is. 

Persoon met karakterstoornis maakt anderen ongelukkig. Vindt dat de ander het heeft gedaan. 

Beide zijn een defect in het verantwoordelijkheidsgevoel. 

Wij lijden allemaal aan een lichte vorm van neurose of karakterstoornis. 

 

Als je niet meehelpt de oplossing te zoeken, ben je medeverantwoordelijk voor het probleem.

Een vrij mens kan je pas worden als je volledig accepteert dat je leven een aaneenschakeling is van persoonlijke besluiten. 

 

Mensen die toegewijd zijn aan de waarheid, leven in openheid. Door hun moed worden zij vrij van angst. Bewaar je evenwicht. Houd je boosheid onder controle. Durf afstand te doen van "slechte" gewoontes. 

 

Aangezien geestelijk gezonde mensen moeten groeien, en het afstand doen of het verliezen van de oude mens een essentieel deel uitmaakt van het proces van spirituele groei, is depressie een gezond en in feite normaal verschijnsel.

Veel mensen kunnen of willen niet de pijn ondergaan die gepaard gaat met afstand doen. Jammer, want een depressie is heilzaam.

 

Om nieuwe ideeën ruimte te geven, zal je oude ideeën moeten loslaten. Ook je ego zal aan de kant moeten, om zo je zicht vrij te maken. Anders blijf je alles zien zoals het was en blijft alles hetzelfde. Dan is groei niet mogelijk.

 

Als ik mij echt open wil stellen voor alles wat zich aan mij voordoet, moet ik op twee dingen letten: Dat wat mij vertrouwd is moet ik het zwijgen opleggen, het onbekende moet ik met enthousiasme verwelkomen. 

 

Een maatstaf, misschien wel de beste, voor iemands werkelijke grootheid is zijn vermogen tot lijden.

Liefde

Liefde ligt te grondslag aan discipline. Liefde is de wil om je eigen zelf te ontplooien, zodat het kan bijdragen aan de spirituele groei van zowel jezelf als je medemensen. Verliefd zijn is geen liefde al komt het wel heel dicht in de buurt. Romantische liefde is een leugen. Het is een huwelijksval.

 

Alleen het volledig accepteren van het eigen en elkanders bestaan als zelfstandig individu kan een gezonde voedingsbodem zijn voor oprechte, volwassen huwelijksliefde. Het nirvana, de totale verlichting, de echte spirituele groei, kan alleen bereikt worden wanneer wij onafgebroken liefhebben.

 

Bij liefde moet er vrijheid van keuze zijn. Twee mensen houden alleen maar van elkaar als ze heel goed in staat zijn zonder elkaar te leven, maar er niettemin voor kiezen met elkaar te leven. Normale, creatieve stellen wisselen van rol tijd tot tijd.

 

Passief afhankelijke mensen hebben een typische 'verslavingspersoonlijkheid'. Hun persoonlijkheidsstoornis is onder meer op te merken c.q. zichtbaar aan hun abnormale afhankelijkheid. Een van de kenmerken van afhankelijkheid is dat zij zich niet bekommert om spirituele groei. 

 

Liefde is niet zomaar geven; het is geven met overleg en ook met overleg iets kunnen weigeren. Het is leiderschap. Wij moeten beslissingen nemen en dat is niet alleen moeilijk, maar heel vaak ook buitengewoon pijnlijk.

 

De motieven voor ondoordachte toewijding en destructieve zorg kunnen van velerlei aard zijn, maar één ding hebben zij vaak gemeen: Onder het mom van liefde komt de gevende partij aan zijn eigen belangen tegemoet, in plaats van aan die van de ontvanger.

 

Wij verwarren liefde en toewijding met elkaar waardoor liefde wordt ervaren als een gevoel, maar het is geen gevoel. Beide processen lijken sterk op elkaar. Liefde is de wil om de grenzen van het eigen ik te overschrijden. Om vervolgens de eigen spirituele ontplooiing of die van een ander te bevorderen.

 

Liefde is werken of moedig gedrag tonen, omdat dat in het belang is van onze eigen spirituele ontplooiing of die van anderen. Aandacht schenken = goed luisteren. De grondzaak van liefdeloosheid is luiheid.

 

Wanneer wij voor de dood, voor de onafwendbare loop van de dingen terugschrikken, dan schrikken wij onherroepelijk terug voor het leven zelf. Het leven is één groot risico en hoe meer ons leven met liefde vervuld is des te meer risico wij lopen. De enige zekerheid in het leven kan je vinden als je de onzekerheid van het leven koestert. De hoogste vormen van liefhebben zijn altijd terug te voeren tot een vrije keuze.  

 

Of het nu oppervlakkig is of niet, betrokkenheid vormt de basis van iedere oprecht liefdevolle verhouding. Diepe betrokkenheid garandeert het succes van de relatie niet, maar zal wel meer dan welke andere factor ook bijdragen tot de bestendiging ervan. Betrokkenheid is inherent aan iedere relatie waarin sprake is van echte liefde.

 

Problemen met emotionele betrokkenheid en de verantwoordelijkheid die deze met zich meebrengt vormen vaak de meer belangrijke symptomen van veel psychiatrische stoornissen, en betrokkenheid speelt dikwijls een belangrijke rol in het psychotherapeutische proces.

 

Veranderingen zijn noodzakelijk. Wie wil liefhebben zal zijn grenzen heel vaak moeten aanpassen en uitbreiden.

 

Het laatste en misschien wel grootste risico dat iemand die liefheeft loopt, schuilt in het met nederigheid uitoefenen van macht. Hoe moeilijk dit is blijkt het best als wij iemand liefdevol ter verantwoording roepen. Iedere echte liefdesrelatie is een gedisciplineerde relatie.

 

Alleen echte liefde, verbonden met alle zelfdiscipline die oprechte liefde nu eenmaal vereist, zal ons in dit leven wezenlijk geluk kunnen schenken.

 

Iemand die oprecht bemint zal zich voortdurend rekenschap geven van de eigen identiteit van zijn geliefde. Hij zal zich over die eigen identiteit van zijn geliefde zelfs verheugen en deze in ieder opzicht respecteren. Narcistische mensen hebben geen empathie.

 

De vrouwenbeweging heeft hier geholpen met het aandragen van een oplossing die wellicht de enige juiste is: Namelijk het beschouwen van het huwelijk als een samenwerkingsverband, waaraan veel gemeenschappelijke zorg, tijd en energie gespendeerd moet worden, maar dat uiteindelijk ten doel heeft beide afzonderlijke partners de weg te helpen vinden naar hun eigen, individuele spirituele rijpheid.

 

Echte liefde respecteert de individualiteit van de partner niet alleen, maar probeert die ook te bevorderen, zelfs wanneer dat de kans op scheiding of verlies verhoogt. Het uiteindelijke doel van het leven is en blijft de persoonlijke ontwikkeling van het individu, een eenzame tocht naar toppen die men slechts kan bereiken wanneer men alleen is.

Groei en religie

Iedereen heeft een religie en een eigen wereldbeeld. De manier waarop je opgevoed bent bepaald je geloof en dan voornamelijk wat jouw ouders/opvoeders deden en niet wat ze vertelden. 

Om psychisch gezond te zijn en spiritueel te kunnen groeien moeten we dus onze eigen, persoonlijke religie ontwikkelen en niet op die van onze ouders terugvallen.

Genade

Kunnen mensen beschikken over veel of weinig geluk? Of noem je het instinct? Sommige zaken zijn uiterst wonderbaarlijk.

 

Je hebt je bewuste en onbewuste. Jouw onbewuste bevat de waarheid. Jouw bewuste filtert deze waarheid naar believen en dat botst soms. Zo'n botsing kan zich op verschillende manieren uiten. Bijvoorbeeld: Geestelijke en/of lichamelijke klachten en woord versprekingen. Ook via dromen kan het onbewuste proberen je iets duidelijk te maken.

 

Een belangrijk facet van ons geestelijk ontplooiingsproces is het voortdurend trachten om het beeld, dat wij van onszelf hebben met de werkelijkheid in overeenstemming te brengen. 

 

Mensen die bang zijn voor verandering worden door hun angst lui. Deze luiheid zorgt ervoor dat ze niet hun volle potentieel leven. Luiheid in jezelf herkennen en erkennen is de eerste stap op de weg naar genezing. Ga in de richting die je schijnt te willen vermijden. Overwin de angst en luiheid. 

 

In ons bewuste deel zetelt de psychopathologie en geestesziekten zijn ziekten van het bewustzijn, omdat ons bewuste deel zich verzet tegen de wijsheid van ons onbewuste worden wij ziek. Geestelijke macht is het vermogen om zo bewust mogelijk beslissingen te nemen. Het is bewustzijn.

 

Persoonlijke ontwikkeling is iets waar vele van ons zich mee bezighouden. Het is je angsten onder ogen komen. Het is vertrouwen hebben. Het is mensen steunen ook al verwijderen die zich hierdoor van je. Ieder van ons heeft zijn eigen pad te bewandelen met alle ups en downs die daarbij horen. Succes met het lopen van jouw eigen pad!

Liefs, Marjolein

 

P.s.: Wanneer start jij met het volgen van de intenties uit jouw onbewuste? Nu, dus. Het is altijd het juiste moment. Ga ervoor!


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.